Dostępność cyfrowa (ang. digital accessibility, a11y) oznacza projektowanie stron internetowych, aplikacji i dokumentów elektronicznych w taki sposób, aby mogły z nich korzystać wszystkie osoby – niezależnie od rodzaju i stopnia niepełnosprawności, wieku czy sytuacji, w jakiej się znajdują.
Dla kogo jest ważna dostępność?
Najczęściej myślimy o osobach niewidomych korzystających z czytników ekranu albo osobach głuchych, które potrzebują napisów do materiałów wideo. To jednak tylko część obrazu. Z dostępnych stron korzystają też:
- osoby starsze, dla których mniejsza sprawność wzroku, słuchu czy motoryki jest naturalnym elementem procesu starzenia się,
- osoby z niepełnosprawnością ruchową, korzystające z klawiatury zamiast myszki,
- osoby z niepełnosprawnością poznawczą, które potrzebują prostego języka i przejrzystej struktury treści,
- osoby w sytuacjach tymczasowo ograniczających – ze złamaną ręką, w hałaśliwym otoczeniu, przy słabym świetle na dworze,
- osoby korzystające z wolnego internetu lub starszych urządzeń.
Dostępność nie jest więc dodatkiem „dla wybranych”, lecz elementem dobrego, uniwersalnego projektowania, z którego korzysta każdy użytkownik strony.
Podstawa prawna w Polsce
W Polsce obowiązuje ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, wdrażająca unijną dyrektywę 2016/2102. Nakłada ona na instytucje publiczne, w tym instytucje kultury, obowiązek zapewnienia dostępności swoich serwisów internetowych zgodnie ze standardem WCAG 2.1 na poziomie AA oraz publikowania deklaracji dostępności.
Cztery filary dostępności (POUR)
Międzynarodowy standard WCAG opiera się na czterech zasadach: strona ma być postrzegalna, funkcjonalna, zrozumiała i solidna (kompatybilna z różnymi technologiami wspomagającymi). W kolejnych wpisach na tym blogu będziemy rozwijać każdy z tych obszarów – od kontrastu kolorów, przez nawigację klawiaturą, po testowanie z czytnikiem ekranu.
